Για χρόνια στην χώρα μας οποιαδήποτε συζήτηση για το Ασφαλιστικό Σύστημα κατέληγε σε αδιέξοδο. Τα συνεχόμενα αυτά αδιέξοδα στον κοινωνικό διάλογο που επιχειρήθηκε έχουν μετατρέψει επί της ουσίας το Ασφαλιστικό Σύστημα,  σε Ασφαλιστικό Πρόβλημα. Σήμερα περισσότερο από ποτέ είναι αναγκαίο να πραγματοποιηθούν αλλαγές για την διάσωση του σε μακροπρόθεσμο επίπεδο. Οι αποφάσεις που ελήφθησαν από το αρμόδιο Υπουργείο με την στήριξη του Πρωθυπουργού, είναι προς την σωστή κατεύθυνση και κινούνται με βάση το τετράπτυχο εξυγίανση, ορθολογικοποίηση, αναλογικότητα και κοινωνική δικαιοσύνη.
Για να υλοποιηθούν οι αναγκαίες αυτές αλλαγές είναι βέβαιο ότι ορισμένες κατηγορίες προνομίων θα θιγούν. Πρόκειται όμως για προνόμια που απολαμβάνουν συγκεκριμένες μειοψηφικές κατηγορίες εργαζομένων σε βάρος της συντριπτικής πλειοψηφίας του Εργατικού Δυναμικού, καθώς και σε βάρος του Ασφαλιστικού Συστήματος. Είναι βέβαιο ότι θα θιγούν προνόμια για τα οποία υπόλογες είναι κυρίως οι Ελληνικές Κυβερνήσεις του παρελθόντος που για να ικανοποιήσουν τις πελατειακές τους σχέσεις και να διατηρηθούν το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα στην εξουσία, προχώρησαν σε οδυνηρούς για όλους μας συμβιβασμούς.
Αυτοί οι συμβιβασμοί ανήκουν πλέον στο παρελθόν. Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και Πρωθυπουργός της χώρας μας Γιώργος Παπανδρέου κατέστησε σαφές ότι «δεν χρωστάει» σε κανένα και έχει ήδη ξεκινήσει την προσπάθεια του να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα στην Ελληνική Οικονομία και όχι μόνο. Κατέστησε σαφές ότι για να γίνουν δυνατές οι αλλαγές πρέπει «να αλλάξουμε όλοι ή να βουλιάξουμε όλοι» και σε αυτή την βασική προϋπόθεση στηρίζονται οι αποφάσεις που ανακοινώθηκαν για το Ασφαλιστικό Σύστημα.
 Πιο συγκεκριμένα, οι επτά δομικές αλλαγές που προωθούνται στο Ασφαλιστικό Σύστημα είναι οι παρακάτω:
-Διαχωρισμός των προνοιακών από τις ασφαλιστικές παροχές με παράλληλη θεσμοθέτηση της βασικής σύνταξης ως κοινής αφετηρίας για όλες τις κύριες συντάξεις.
-Εξάλειψη όλων των κινήτρων πρόωρης συνταξιοδότησης και ενίσχυση των κινήτρων παραμονής στην εργασία. Δεν είναι ούτε λογικό, αλλά ούτε και κοινωνικά δίκαιο να εργάζονται πολλοί στα 60 και στα 65 έτη για να συντηρούν τις πρόωρες συνταξιοδοτήσεις 45ρηδων και 50ρηδων.
-Υπαγωγή της διαχείρισης των διαθεσίμων των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης, καθώς και των διαθεσίμων του Ταμείου Αλληλεγγύης των Γενεών, σε ένα, ενιαίο και θεσμικά θωρακισμένο φορέα που θα εποπτεύεται από την Τράπεζα της Ελλάδας. Με τον τρόπο αυτό, οποιαδήποτε κακόβουλη πρωτοβουλία για νέα σκάνδαλα τύπου Δομημένων Ομολόγων, αντιμετωπίζεται αποτελεσματικά προς όφελος των πολιτών.
-Καθιέρωση πάγιου συστήματος ρύθμισης των οφειλών των επιχειρήσεων προς τους Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης. Έτσι επιτυγχάνεται αφενός η είσπραξη των οφειλών και αφετέρου η εξάλειψη των πελατειακών σχέσεων που δημιουργούνται με την εκάστοτε Κοινοβουλευτική πλειοψηφία.
-Ενοποίηση των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης  ώστε τελικά να προκύψουν τρεις κατηγορίες (Μισθωτοί, Αυτοαπασχολούμενοι, Αγρότες) σε βάθος δεκαετίας και αφού πραγματοποιηθούν οι απαραίτητες αναλογιστικές μελέτες.
-Διαχωρισμός του συνταξιοδοτικού συστήματος, από τον κλάδο Υγείας προκειμένου από την μια πλευρά  να αναβαθμιστούν οι υπηρεσίες Πρόνοιας και από την άλλη να μειωθεί το κόστος τους.
-Σταδιακή εξίσωση των ορίων ηλικίας  από το 2013 για συνταξιοδότηση στο Δημόσιο τόσο των ανδρών όσο και των γυναικών. Πρόκειται άλλωστε για απόφαση του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που πρέπει να τηρηθεί.
Με τις αλλαγές αυτές  γίνεται σαφές ότι έχουν τεθεί στέρεες βάσεις για ένα καλύτερο αύριο στο Ασφαλιστικό Σύστημα. Γίνεται σαφές ότι έχουν τεθεί στέρεες βάσεις για ένα πιο δίκαιο σύστημα Ασφάλισης που θα ανταμείβει την εργασία και όχι τις κάθε είδους χαριστικές ρυθμίσεις. Γίνεται σαφές ότι έχουν τεθεί στέρεες βάσεις για την διάσωση του Ασφαλιστικού Συστήματος τόσο για τις σημερινές, όσο και για τις επερχόμενες γενιές.